Αύγουστος 2013, Κι οι μύγες δεν είναι παχουλές.

Ο Ελληνάρας άφησε πίσω τη φτώχεια και την ανεργία του, έβγαλε από τις ντιβανοκασέλες τις λιγοστές οικονομίες του και τράβηξε για το χωριό του, να ξαποστάσει λίγο, να αναδιοργανωθεί και να πιάσει καλύτερη θέση στο καναπέ του καταχρεωμένου σπιτικού του. Εκεί νιώθει ασφαλής και λιγότερο ευάλωτος.

Κι ενώ ο άλλος βιάζει το θηλυκό σκυλί που έλαχε στο δρόμο του, ο πατέρας πυροβολεί πισώπλατα τη μονάκριβη κόρη του, η Αμυγδαλέζα σιγοβράζει με το ζουμί των μεταναστών, βγάζουν στο σφυρί την πρώτη κατοικία, αλλά ποιος χέστηκε τελικά;

Είναι σε κόπωση οι βουλευτές μας!

Αμπελοφιλόσοφοι, κατεργαρέοι πλην ευηπόληπτοι, λαμόγια ή ξοφλημένοι, μα πάνω απ’ όλα τίμιοι, όλοι σε θερμοκρασίες που επιβάλλουν στον εγκέφαλο αναγκαστική διαθεσιμότητα, μέσα στην ίδια τρύπα. Του πουθενά και του καθόλου! Του τίποτα και του ότι νάναι!

Το «Δίχως όραμα» είναι η νέα εκδοχή ορισμού μιας τυραννικής ολιγαρχίας, αλλά ποιος νοιάζεται που ζει αλλά δεν αναπνέει;

Αύριο, έχει ο Θεός!

Όλα τα γουρούνια την ίδια μούρη

Πως γίνεται και μοιάζουν τόσο μεταξύ τους, είτε λέγεται Τουρκία, είτε λέγεται Ελλάδα, είτε λέγεται Κογκό!!!

Στρατιωτάκια εν - δυο!

Αναλογίζομαι πόσα μισητά πρόσωπα γράφτηκαν στην ιστορία. Ξεκινώντας από την ολιγαρχική τυραννία στην αρχαιότητα, φτάνουμε στον Ηρώδη, αφήνουμε πίσω τον Ιούδα, αδιάσειστα παρών κι αξέχαστος ο Χίτλερ, με μια δρασκελιά νάμαστε μια ανάσα από τον σακάτη Σόιμπλε. Όσο να θέλω να τον δω με συμπάθεια λόγω της αδυναμίας του - που φυσικά δεν είναι γενετική - δεν βρίσκω κανέναν απολύτως λόγο να χαλαρώσουν τα μάτια μου στην απεχθή εικόνα του.

Με βλέμμα διαόλου, λεπτά στριφνά χείλη, κατάφερε να γίνει το πλέον μισητό πρόσωπο της σύγχρονης ιστορίας. Και βέβαια κανένας επίλογος δεν γράφεται χωρίς την συγκατάθεση-συγκατάβαση αυτών που τον καθοδηγούν.

Το θέμα είναι άλλο όμως. Πως επιτρέψαμε και οδηγηθήκαμε ένας ολόκληρος λαός κάτω από τους τροχούς του υποταγμένοι στις ορέξεις του.

Στρατιωτάκια εν-δυο τώρα, αποκύημα της αποκρουστικής ρεύσης του.

Καλημέρα φιλόξενη λεβεντομάνα Ελλάδα ! 

Το χρυσό αυγό έτοιμο να σκάσει!

Δεν μπορεί να χωρέσει το μυαλό κανενός λογικού ανθρώπου το ντελίριο των εγγλέζων στην αναμονή του διαδόχου της Κέιτ. Εκατομμύρια που ξοδεύονται, άλλα που στοιχηματίζονται για το γένος, το όνομα και το μέλλον του χρυσού βρέφους.

Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάτι πιο ενδιαφέρον, πιο απτό, πιο γήινο να ασχοληθεί ένας ολόκληρος λαός που ζει και ξυπνάει με μόνη του αγωνία τον “ένα πόνο” της μελιστάλακτης πριγκίπισσας.

Τελικά τα παραμύθια θέλουν κάποιοι να τα ζουν ακόμα κι όταν ενηλικιώνονται.

Κοινωνία ώρα ZeRo

Κοιτάζω γύρω μάταια να δω κάποια χαμόγελα σε μια καταρρέουσα και αδιάφορη κοινωνία που αιμορραγεί χωρίς αιμοστατικά. Ανησυχητική ησυχία βαθαίνει το ρήγμα. Μαστουρωμένοι ακόμα από τα καλά μιας δυνητικά απεχθούς καταναλωτικής μανίας, σκύβουμε πάνω από τη μεγάλη τρύπα που άνοιξαν οι κώλοι μας στο καθισιό του βολέματος και της αδιαφορίας.

Τώρα ψάχνουμε να εντοπίσουμε το μέλλον που είναι διάφανο χάνοντας κάθε ελπίδα για το παρόν που είναι ανύπαρκτο.

Ως πότε κοινωνία δεν θα αντέχεις να θέλεις να δεις σε ένα καθρέφτη τα χάλια σου;   

Καλό Πάσχα

Νομίζω πως πέρασαν χρόνια από τότε που τέτοιες μέρες αγοράζαμε εκείνο το μικρό χαριτωμένο αρνάκι, το κρατούσαμε στον μικρό μας κήπο και το ταϊζαμε μέχρι την Μ. Παρασκευή που τέλειωναν οι ώρες της μικρής και άχαρης ζωής του. Θυμάμαι ακόμα την αποστροφή μου όταν σχεδόν ζωντανό στα μάτια μου έφερνε γύρους στη σούβλα. Έως και σήμερα αρνούμαι να καταλάβω μερικά από τα πιο βάρβαρα έθιμα της χώρας μου. Και κυρίως αρνούμαι να δεχτώ αυτά, να παίρνουν σάρκα και οστά στα αθώα μάτια των παιδιών που παίρνουν μαθήματα σκληρότητας και ωρίμανσης με τόσο αποκρουστικό τρόπο.

Καλό Πάσχα ! 

Το καράβι έγειρε....

Έ ρε γλέντια! Το άλλοτε δυνατό ΠΑΣΟΚ, διαλύεται και τα ποντίκια εγκαταλείπουν το καράβι μήπως και καταφέρουν και πιάσουν στεριά. Με ένα βουλευτή λιγότερο και άλλους 5 οσονούπω όλα δείχνουν πως θα περάσει στις μαύρες σελίδες της ιστορίας.

Κοντός ψαλμός που λένε….

Πρόφτασε όμως να διαλύσει το σύμπαν, να μας μεταμορφώσει σε είλωτες, να μας αλλάξει θρησκεία, πατρίδα, οικογένεια και να μας εντάξει στη μοίρα υποανάπτυκτων μειονοτήτων στον παγκόσμιο χάρτη.

Αυτό που με βαραίνει είναι που δεν το σκέφτηκαν ένα χρόνο πριν, ούτως ώστε να είχαμε περισώσει την αξιοπρέπεια που τα γεράκια σήμερα στήνουν χορό πάνω της.  

Στη "φωλιά του κούκου" χίλια μύρια έπονται

Όσο και να μην μας αρέσει, η σύγχρονη Ελλάδα του φραπέ και της φιλορουσφετολογικής άποψης ψήφισε. Ή μάλλον κοντά στο 40% αδιαφόρησε να πάει για να ψηφίσει. Άφησε κάποιους άλλους να επιλέξουν για εκείνους. Και βέβαια όχι γιατί τους εμπιστεύτηκαν. Αλλά γιατί δεν έχουν όνειρα, δεν έχουν πατρίδα, δεν γνωρίζουν ιστορία ή ακόμα και γιατί γύρισαν την πλάτη στην ελπίδα....ή ακόμα και να μεγάλωσαν πολύ και περιμένουν το θάνατο να τους συναντήσει....Μακάβριο μεν Αληθινό δε.

Αδιανόητο; Παραφροσύνη ; βόλεμα;

Όποιο ουσιαστικό ή επίθετο και να θελήσεις να βάλεις δίπλα σε αυτό το 40% θα είναι άστοχο ή ανεπαρκές….

Το υπόλοιπο ποσοστό το μοιράζεται ΝΔ - ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ (που ούτε στα μακρινά της όνειρα πίστευε πως θα γίνει παράγοντας) που κλήθηκαν να κυβερνήσουν στο καράβι που τα ύφαλά του απραδόθηκαν.

Αν προσμετρήσεις τα ποσοστά των δύο πρώτων ανακαλύπτεις πως πάνω από 40% των Ελλήνων ή είναι οικονομικά ευκατάστατοι ή πρόκειται για άτομα που «έκλασαν μέντες» μπροστά στην τρομοκρατία της εξαθλίωσης που θα ακολουθούσε.

Υπάρχει κι αυτό το ποσοστό των τελευταίων ρομαντικών που οσονούπω θα κληθούν να φυλλάξουν Θερμοπύλες!

Τώρα ήρθε απολογιστικά η ώρα να δούμε τα απίδια που θα πάρει ο σάκος.


Στη μεγαλύτερη ίσως ανθρωπιστική κρίση του αιώνα, την ίδια στιγμή που τα κομπιούτερ, η τεχνολογία και οι αριθμοί υποκλίνονται στις τράπεζες που ταλανίζουν ολόκληρο τον πλανήτη, εδώ σε τούτη τη χώρα αποσιωπείται το φαινόμενο των αλλεπάλληλων αυτοκτονιών, αποκρύπτονται τα στοιχεία των θανάτων ασθενών που δεν χορηγήθηκαν φάρμακα γιατί κάποιοι αμέλησαν ή εκβίασαν ή έγιναν εκτελεστές μιας νέας άτυπης γενοκτονίας, δυστυχώς παίρνει αδιανόητες διαστάσεις το φαινόμενο να ανασύρουν φαγητό από τα σκουπίδια όλο και περισσότεροι συνάνθρωποί μας.

Εγκλήματα, δολοφονίες, ληστείες, φόβος και τρόμος επεκτείνονται με ανυπολόγιστες συνέπειες με το ίδιο ζητούμενο Την Πείνα.

Δε μένει πια παρά μια μαζική επιδημία .... έτσι ώστε να έχουμε- όσοι από μας γλυτώσουν- να μιλάμε ίσως για τη μεγαλύτερη καταστροφή του ανθρώπινου είδους, που ως φαίνεται κανέναν δεν πτοεί, μιας και εκεί μέσα τα παληκάρια σφάζονται για την πολυθρόνα!

Μήπως ήρθε η ώρα να πάρει ο καθένας από μας το κουβαδάκι του και να πιάσει παραλία;

Και λίγο "επίκαιρο" χιούμορ δεν βλάπτει

Έχω αρκετά χρήματα για να περάσω μέχρι το τέλος του μήνα. Του

προηγούμενου...
- Τις προάλλες ένα αυτοκίνητο στούκαρε στη βιτρίνα ενός καταστήματος
και φώναξε ο καταστηματάρχης: -Επιτέλους, μπήκε ένας άνθρωπος στο
μαγαζί.
- Κάθε φορά που μιλάει ο Βενιζέλος κρύβεται το πορτοφόλι μου από μόνο του...
- Γιατί πήγε στο Κατάρ ο Πρωθυπουργός; Εμείς στο Σιχτίρ τον στείλαμε...
- Αν το ελληνικό κράτος αναλάβει την έρημο Σαχάρα σε λίγα χρόνια θα
υπάρχει έλλειψη άμμου!!!
- Μη κλέβετε, μη λέτε ψέματα, μη πουλάτε ναρκωτικά, η κυβέρνηση δε
γουστάρει ανταγωνιστές!
- Τα πράγματα γίνονται ολοένα και χειρότερα..... χθες πέρασα από το
Σύνταγμα και είδα τα περιστέρια να ταΐζουν τους ανθρώπους.
- Έβγαλα το Δημοτικό.. Έβγαλα το Γυμνάσιο και το Λύκειο.. Έβγαλα & το
Πανεπιστήμιο...Και τώρα για να βρω δουλειά πρέπει να βγάλω ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ!
- Δεν είναι θέμα χρέους, αλλά ανταλλαγής οργάνων: Τους χρωστάμε τα
άντερά μας - θα πάρουν τ' αρχίδια μας!
- Ευτυχώς που είμαστε υπό τον έλεγχο του ΔΝΤ (ΕΥ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ)
- Σκέφτονται να κατέβουν στο Σύνταγμα για διαμαρτυρία οι ληστές και οι
λωποδύτες. Κατηγορούν τη κυβέρνηση για μονοπωλιακές τακτικές στο
επάγγελμα.
- Γνωρίζω οικογένεια με 2 συνταξιούχους και 2 εργαζόμενους. Που κάνω
καταγγελία;
- Οι ΓΕΡΜΑΝΟΙ είναι φίλοι μας (ΑΡΤΕΜΗΣ ΜΑΤΣΑΣ)

- Ένας μέσος εργαζόμενος παίρνει τη μέρα 23;... τα 2 πάνε στο ΙΚΑ, 2
στα κοινόχρηστα, 6 η ΔΕΗ και 10 η εφορία! Μένουν 3! ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΤΑ
ΠΑΡΕΤΕ ΚΙ ΑΥΤΑ!
- Πώς κλίνεται το ρήμα πτωχεύω; => Εγώ πτωχεύω, εσύ κερδίζεις, αυτός
πλουτίζει, εμείς πεινάμε, εσείς τα τρώτε, αυτοί μας πηδάνε!

Από την Χρυσαυγή  Παπαθεοδώρου

Τα κεφάλια μέσα μήπως και ....τα γλυτώσουμε

Και τώρα πως θα βγούμε να πανηγυρίσουμε τη νίκη που δεν έχουμε βενζίνη;

Πως θα πληρώσουμε το χαράτσια του τρίτου μνημονίου που έρχονται οσονούπω;

Τα φροντιστήρια, τα φάρμακα, τη ντομάτα στα τρία ευρώ με μισθούς πείνας και κυρίως τις μίζες που έπεσαν στις πλάτες μας;

Δεν ξέρω αν κατάφερνε να διορθώσει πολλά πράγματα η άλλη πλευρά αν έβγαινε…

Πολλά τα βάσανα….κι ακόμα περισσότερες οι αμαρτίες!

Ίσως έδινε μια ελπίδα…ίσως…

Αλλά τουλάχιστον η περηφάνια ενός λαού να μην έχει ποδοπατηθεί έτσι…

Να μπορούσαν να γυρίσουν πίσω όλα τα «αστέρια» μας που μετανάστευσαν….

Να μπορούσαν να μπούνε στον κορβανά και να πληρώσουν φόρους και οι υπεράνω υποψίας…. Τα βαπόρια και τα αεροπλάνα, τα γιοτ και τα ενοικιαζόμενα….

Να φτιάχναμε καινούριες πτέρυγες στις φυλακές και να αναμίξουμε εγκληματίες με πολιτικά ανεγκέφαλα τομάρια που ξεπούλησαν γη και ύδωρ….

Και κυρίως να κατανοήσουμε πως η συνενοχή μας είναι επίσης σοβαρό αδίκημα και επιδέχεται κυρώσεις!

Μεσσίες δεν υπάρχουν, παρά μόνο συμφέροντα

Βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν την τελική ευθεία για τις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Τις πλέον καταλυτικές των τελευταίων 40 χρόνων. Οι εκβιασμοί, οι απειλές, η κατατρομοκράτηση και οι εκδηλώσεις μετάνοιας, κυρίως από τα κόμματα του δικομματισμού, χτυπάνε κόκκινο, με ένα αδυσώπητο σφυροκόπημα του λαού με όποιο μέσον θεμιτό ή αθέμιτο, προκειμένου να καταλάβουν την εξουσία εδώ και τώρα. Οι περισσότεροι από μας γίναμε δύσπιστοι ως προς τους αγνούς ρόλους που επικαλούνται – μετά το έργο και την εμπειρία που αποκτήσαμε- μέσα από αλλεπάλληλα σποτ που ξεφυτρώνουν και μέσα από κάθε δυνατόν μέσον επικοινωνίας, με το μανδύα του επί Γης Σωτήρα.

Μπορεί ο Χριστός να ήταν Ένας και Μοναδικός αλλά και αμφισβητούμενος μέσα από τις κιτρινισμένες σελίδες της Ιστορίας του Χριστιανισμού. Ωστόσο στη χάρη Του και στο Όνομά του δεν δίστασαν οι άνθρωποι να εκτελέσουν τα μεγαλύτερα και πλέον αποτρόπαια εγκλήματα, μετά την Σταύρωσή Του και την διφορούμενη Ανάστασή Του.

Σήμερα και μετά τη Σταύρωση ενός ολόκληρου λαού, Μεσσίες δεν υπάρχουν. Υπάρχουν συμφέροντα, υπάρχουν βολεμένοι, καθώς και μερικές χιλιάδες που απέκτησαν παράνομα ή ημιπαράνομα, τόσα χρήματα που εξυπηρέτησαν και εξασφάλισαν συγγενείς και κουμπάρους για δέκα τουλάχιστον γενιές.

Ένα από τα μεγαλύτερα σύγχρονα εγκλήματα που ανατριχιάζουν και δεν έχουν κανένα προηγούμενο, είναι η απόφαση να εκβιάσουν τους εκατοντάδες ασθενείς που καθημερινά πεθαίνουν από την έλλειψη ουσιαστικών φαρμάκων που παρατείνουν τη μαρτυρική ζωή τους.Με απάνθρωπο και τραγικό τρόπο μάλιστα.

Αν τα ανθρώπινα δικαιώματα σε παγκόσμιο επίπεδο, δεν θίγονται μέσω αυτής της ελεεινά καταδικαστικής απόφασης αυτών των ανθρώπων που είναι αθώοι και ανήμποροι να υψώσουν τη φωνή τους, τότε ποιός είναι αυτός που θίγεται;

Όλοι αυτοί που ζητούν απελπισμένα την εξουσία –εντυπωσιακό με τόσα δυσοίωνα προβλήματα να θέλουν να κυβερνήσουν τούτη την ώρα - αναπαράγουν οτιδήποτε έχει σχέση με κατηγορίες, ανάθεμα και βολές για το αντίπαλο δέος! αντί να δώσουν αγώνα προκειμένου άμεσα να βοηθήσουν τον ανήμπορο και πάσχοντα πληθυσμό που αργοπεθαίνει.

Μιλούν για τον Τουρισμό που βούλιαξαν, όταν οι παροχές ήταν εξευτελιστικά χαμηλές, σε σχέση με το ανεξέλεγκτο ύψος των τιμών….

Μιλούν για πτωχεύσεις επιχειρήσεων, για ανεργία, για κόλαφο φτώχειας, για συσσίτια… Με τη στρατηγική τους και τη διακυβέρνησή τους έφτασαν έως εκεί τη χώρα.

Μέλημά τους οι προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων επί 40 χρόνια, τα ρουσφέτια, οι δοσοληψίες με αμφίβολης ηθικής διεκπεραιωτές εργολάβους μεγάλων έργων, τα περισσότερα βυθισμένα στην προχειρότητα και στην κατασπατάληση δημοσίου χρήματος, πάντα με μεσάζοντες.

Εγκατέλειψαν τη δωρεάν παιδεία εκκολάπτοντας την παραπαιδεία για να εξασφαλίζουν στήριξη στις καρέκλες που εγκαταστάθηκαν επί 40 ολόκληρα χρόνια.

Δημιούργησαν νόμους που να σκεπάζουν τη βρωμιά και τη δυσωδία τους και να περνούν αλώβητοι στις επόμενες.

Μίζες, ρεμούλες, λαμόγια, κλέφτες, ελαστική ηθική, αναξιοπρέπεια είναι μόνο μερικές από τις λέξεις που έμαθαν τον Νεοέλληνα να προσκυνά. Άλλωστε ομολογούν τις αμαρτίες τους απροκάλυπτα στις ομιλίες που αγχωμένα τρέχουν τούτη την ύστατη ώρα.

Μιλούν για επιδιορθώσεις και επαναδιαπραγματεύσεις σε μνημόνια και Εταίρους. Όταν υπέγραφαν τυφλά, εκείνη την Ιστορική Νύχτα της 12ης Φεβρουαρίου, με κώδικα το απόλυτο «ξεβράκωμα», προκειμένου να τα αρπάξουν όπως –όπως, δεν βρήκαν το χρόνο να κάνουν διαπραγματεύσεις και παρέδωσαν «Γη και Ύδωρ» με χαμόγελα και ιστορικές χειραψίες.

Τώρα βρισκόμαστε στο παραπέντε μιας απόφασης που θα κρίνει ….το τέλος μιας παράστασης που παίχτηκε επιτυχημένα για αρκετούς και αποτυχημένα για τους περισσότερους. Οι τελευταίοι καλούνται να πληρώσουν, γιατί οι πρώτοι ή έφυγαν ή οσονούπω θα ναυλώσουν αεροπλάνα και βαπόρια για να εγκαταλείψουν την καμένη Γη πίσω τους.

Τώρα όσοι από μας γνωρίσαμε μια πατρίδα ή είμαστε αναγκασμένοι να σηκώσουμε το Σταυρό της και μείνουμε, οφείλουμε να ανασυντάξουμε μνήμες, να επιλέξουμε «το μη χείρον βέλτιστον» να ματώσουμε, να δικάσουμε, να πολεμήσουμε, πασχίζοντας για το «ΖΗΝ» του Πλάτωνα γιατί το «ΕΥ ΖΗΝ» του Αριστοτέλη φαντάζει σαν μακρυνό όνειρο και θα χρειαστούν πολλές γενιές δεκάδων χρόνων να επιστρέψει!

Ας μας βοηθήσει ο Θεός ....γιατί ο διάολος τα έκανε ροκανίδια!

Ξεφτιλισμένοι, ξετσίπωτοι εκβιαστές της ελπίδας

Όχι δεν θα ψηφίσω αυτούς που οδήγησαν τη χώρα μου στο έρεβος.
Όχι σ' αυτούς που μετρούν τις αναπνοές μου
Όχι σ’ αυτούς που απειλούν κι εκβιάζουν τη ψήφο μου
Όχι σε όσους άφησαν τους ανήμπορους όλης της χώρας στην καταδίκη τους
Όχι σε αυτούς που στέρησαν την περίθαλψη, τα φάρμακα, την υγεία
Όχι σε όσους παίζουν με την παιδεία, με το όνειρο, με τις ζωές ενός λαού
Όχι σε όσους άφησαν τους "προστάτες" να λεηλατήσουν τη χώρα μου
Όχι σε αυτούς που πήραν "υπόγεια" δισεκατομμύρια για να βάλουν μια χώρα στη μέγγενη
Όχι σε αυτούς που θα πουλήσουν εκτός απ’ τη ψυχή τους και την ιστορία μου
Όχι σε όσους έπαιξαν με την ανοχή, την αξιοπρέπεια, το ήθος
Όχι σε όλους όσους για χρόνια έδειξα εγκαρτέρηση και πίστη
Όχι σε αυτούς που στέρησαν την ελπίδα από τους νέους
Όχι στους εγκάθετους και πληρωμένους δολοφόνους της χώρας μου
Όχι άλλα παιχνίδια με όσους αργοπεθαίνουν…..γιατί δεν έχουν το αυτονόητο, αυτό που πλήρωναν χρόνια τώρα, τα φάρμακά τους......

Γιατί δεν υπάρχει τίποτα πιο χυδαίο, πιο αποκρουστικά άγριο από το να εκβιάζεις στερώντας το δικαίωμα της υγείας, της ζωής από εκείνους που δικαιούνται να ελπίζουν…..στη σωτηρία τους!

Μας τα έκανες "τσουρέκια" κ. Τζήμερε

Με κάθε τρόπο θέλει να γίνει γνωστός, αφήνοντας πίσω το χαμηλό προφίλ με το οποίο γλίστρησε στην επικαιρότητα, κλέβοντας ένα κομμάτι της πίττας.

Η έπαρση τον κατέβαλε, ο διακαής πόθος του να μπει στο άγημα της εξουσίας τον εξουθένωσε ιδεολογικά και προσφάτως όπως όλα τείνουν να τον οδηγούν και …πολιτικά.

Μετά το άπιαστο όνειρο του (ανύπαρκτου) πτυχίου του, κάνει εμφάνιση και επιστολή κόλαφος προς την “Εξοχότατη” – όπως την αποκαλεί Καγκελάριο Μέρκελ, όπου της γνωστοποιεί τα “του οίκου μας” με τα πιο μελανά χρώματα, γράφοντας : “το διεφθαρμένο, σπάταλο, και εχθρικό σε κάθε προσπάθεια παραγωγής, κράτος”. (Τι οίστρος, τύφλα νάχει η Μαντάμ Λαγκάρντ!).

Και βέβαια η αλήθεια είναι κάπου εκεί γύρω, αλλά η μάνα πάντα καλύπτει την πουτάνα την κόρη, παρουσιάζοντάς την ως Αγία.

Ο Όσιος Αθανάσιος Τζήμερος, που δήλωσε άλλου….. βιογραφικό, προβάλλει τη χειρότερη πλευρά μας, σε ποιάν;

Σε έναν από τους μεγαλύτερους εχθρούς στην ιστορία μας, τη Μέρκελ, που αν ήταν στη θέση της, λέει, θα είχε πει “να πάει στο διάολο αυτή η απαίσια χώρα” ευχαριστώντας την .....μάλιστα που δεν το έχει κάνει….

Τι κι αν ήθελε να διορθώσει τα αδιόρθωτα εκ των υστέρων; Αλλά αν δεν έλεγε τόσες πολλές βλακείες, σήμερα ποιος θα ασχολιόταν με τον Τζήμερο;

Δεν πας στο διάολο κ. Τζήμερε και χωρίς πτυχίο, δεν θα σου χρειαστεί!

Verdammter Grieche = Καταραμένε Έλληνα

Ο Γερμανός ποιητής, ιστορικός και φιλόσοφος Schiller είπε:

«Καταραμένε Έλληνα, τα βρήκες όλα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, αστρονομία' τίποτε δεν άφησε για μας». 

The German poet, historian and philosopher Schiller said: “Cursed Greek, you have discovered everything: philosophy, geometry, physics, astronomy... you have left nothing for us.”

Verdammter Grieche

Καταραμένε Έλληνα,

Wohin ich mein Denken drehe,

όπου να γυρίσω τη σκέψη μου,

wohin ich meine Seele wende

όπου και να στρέψω τη ψυχή μου,

sehe ich dich, finde ich dich

μπροστά μου σε βρίσκω!

sehne ich mich nach Kunst, Poesie, Theater, Architektur

Αν τέχνη λαχταρώ, ποίηση, θέατρο, αρχιτεκτονική,

bist du davor,erster, unübertroffen.

εσύ μπροστά μου, πρώτος και αξεπέραστος...

Suche ich nach Wissenschaft, Mathematik, Philosophie, Medizin

Αν επιστήμη αναζητώ, μαθηματικά, φιλοσοφία, ιατρική,

bist du führend und unüberwindbar.

κορυφαίος και ανυπέρβλητος...

Durste ich nach Demokratie Fairness und Gleichheit,

Αν για δημοκρατία διψώ, ισονομία και ισότητα,

bist du vor mir, unachahmbar konkurrenzlos

εσύ ξανά μπροστά μου, ασυναγώνιστος και ανεπισκίαστος.

Verfluchter Grieche...Verfluchtes Wissen

Καταραμένε Έλληνα... Καταραμένη γνώση.

Warum soll ich dich berühren?

Γιατί να σε αγγίξω;

Um zu spüren, wie klein ich bin, unwichtig, unbedeutend?

Για να αισθανθώ πόσο μικρός είμαι, ασήμαντος, μηδαμινός;

Warum lassen Sie mich nicht in mein Elend und in meine Sorglosigkeit

Γιατί δεν με αφήνετε στη δύστυχη ανεμελιά μου






Απόσπασμα από τα σχόλια Cristine Lagarde on FB

                                                                                                           

     του Γιάννη Λοστορίδη

Κυβερνήσεις της ντροπής

Η καταστροφή της χώρας είναι ένα οργανωμένο σχέδιο για να πουλήσουμε φτηνά ακόμα και …..την ψυχή μας.

Αχ, Αυτός ο εαυτός μου και κανένας άλλος!

Μπορεί η Σκύλλα και η Χάρυβδη να ήταν ένας μύθος για δυο φοβερά τέρατα της θάλασσας. Μπορεί ακόμα να ζώνανε τους ναυτικούς μέσα σε καταιγίδες και θύελλες ανάμεσα σε απότομα βράχια και πελώρια κύματα όταν τους κύκλωναν ανάμεσα στα δυο στενά περάσματος με σκοπό να τους καταστρέψουν. Η Σκύλλα είχε 12 παραμορφωμένα πόδια που υψώνονταν στον αέρα κι έξι πάρα πολύ μακρούς λαιμούς….άρα κουβαλούσε το στίγμα του ανίκανου, του μισού, του ελλιπούς….

Η Χάρυβδη αποτελείωνε ότι η Σκύλλα δεν μπορούσε λόγω ….αναπηρίας να ολοκληρώσει….
Μετέτρεπε το στενό πέρασμα απ’ όπου περνούσαν οι ναυτικοί σε μια τεράστια ρουφήχτρα!

Ας προσπαθήσουμε να προσομοιώσουμε τον μύθο με την πραγματικότητα.
Σήμερα το διαδίκτυο εκφράζει τη σύγχρονη επανάσταση. Η έννοια της ελευθερίας ποτέ δεν εκφράστηκε με τόσες πολύπλευρες δυνατότητες φέρνοντας τόσο κοντά την επικοινωνία 800 και πλέον εκατομμύριων ανθρώπων στον πλανήτη. Η αμφίδρομη αυτή διαδικασία της γνώσης μέσα από τις κοινωνικές σχέσεις εξ αποστάσεως, ίσως άμβλυνε το πρόβλημα της μοναξιάς αλλά έγινε το πέρασμα σε μια πολύπλευρη γνώση και μας προσγείωσε σε μια οδυνηρή πραγματικότητα.

Από καταβολών κόσμου η ανασφάλεια μεταξύ των ανθρώπων δημιούργησε πολέμους κι έσπειρε θύελλες κι επαναστάσεις, δημιουργώντας τεκτονικούς σεισμούς στον κοινωνικό ιστό, με αποτέλεσμα οι λιγότερο αδύναμοι να υποτάσσονται στους ισχυρούς.
Η ανθρώπινη σκέψη παγιδεύτηκε στις προκλήσεις του καταναλωτισμού, με αποτελέσματα οδυνηρά για τις ισορροπίες.

Η χειρότερη σκέψη που φευγαλέα δάμασε και κατέκτησε τον ανθρώπινο ψυχισμό, είναι «ο καθένας λειτουργεί για τον εαυτό του» που δυστυχώς πέρασε στην πράξη.
Το «ατομικό συμφέρον» ήταν η καταστροφή σε όλα όσα μέχρι πρότινος είχε κερδίσει ο άνθρωπος. Εκεί χάθηκε το παιχνίδι. Αυτό επεκτάθηκε, πολλαπλασιάστηκε και σήμερα σαν Λερναία Ύδρα πνίγει το λαιμό των παιδιών, που στο μεταξύ …..μεγάλωσαν.

Το πνεύμα και η τέχνη αποκοιμήθηκαν, μπροστά στην επιταγή του εύκολου χρήματος.
Η σκέψη προχώρησε σε πιο βατά κι επίπεδα χαρακώματα. Εύκολο Χρήμα, που πλάνεψε ακόμα τον πολιτισμό, το πνεύμα ή την τέχνη.

Οι αρετές και οι αξίες –έννοιες άϋλες- εξανεμίστηκαν πριν καν προφτάσουν να υποταχθούν στο συμφέρον. Και η αξιοπρέπεια της κληρονομιάς, έγινε αλυσίδα στο Γόρδιο δεσμό του πεπρωμένου.
Μέσα σ’ αυτήν την αρένα της κόλασης που υιοθετήσαμε συνειδητά αλλά αδικαιολόγητα, δεν έχουμε ούτε καν όπλα για να παλέψουμε αυτές τις δυνάμεις του κακού, που δεν είναι άλλο από τη ....
Σκύλλα και τη Χάρυβδη....

Θα ρουφήξουν Αίμα!

Μπερδευτήκαμε πάλι….ή έτσι νιώθουμε τουλάχιστον τις περισσότερες ώρες της ημέρας.

Για τους σκεπτόμενους, όσοι τουλάχιστον είναι ενημερωμένοι – ας ελπίσουμε όχι από το χαζοκούτι που σερβίρει τους ακατονόμαστους, όπως θέλει κι ότι ώρα θέλει, τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα, με κρίσεις συνείδησης και άλλα τέτοια νόστιμα.

Το δυστύχημα είναι πως κάποιοι από μας αδαείς, έχουν ήδη πειστεί για τις καλές προθέσεις, αυτών των “αγγέλων της εξουσίας”, που βρίσκονται στο κατώφλι του Παράδεισου…. Θαρρείς και κάποιος εναγωνίως τους περιμένει για να κλείσει την πόρτα πίσω τους!

Ο Σαμαράς “εις άπταιστον αγγλικήν!” (πως σας φάνηκε;)
δεν του έφτανε που τα “έχωνε” στον μικρό εντός, έφτασε στην Ευρώπη για να τον …..επιπλήξει!
Ο Βενιζέλος κουνάει το δάχτυλο απειλητικά….προς τον μικρό και ενίοτε θυμάται και τον άλλο.
Ο μικρός ενθουσιώδης, πίστεψε πως πήρε την νίκη στο τσεπάκι και έφυγε να πανηγυρίσει κι όποιον πάρει ο χάρος….

Δεν ήξερε πως ακόμα κι ο ενθουσιασμός εξαργυρώνεται με ευρωομόλογα και
είναι απαγορευτικός μέρες που ναι;

Ο Μάνος “τακίμιασε” με Τζήμερο, ο Βαλιανάτος έφαγε τη σκόνη τους μετά την πόρτα, δεν κολλούσε με τους “καθώς πρέπει”, η Ντόρα αν και πονεμένη, πηγαινοέρχεται μια μέσα, μια έξω και ο Καρατζαφέρης -έχει ψυχολογικά- πλήρωσε το τίμημα της υπογραφής του με αίμα και παλεύει τη φριχτή μοναξιά του.

Ο Καμμένος, ο Κουβέλης οι πράσινοι, ένας αχταρμάς αποκλίνουσας ιδεολογίας.
Για τους καινούριους ....αρνούμαι ακόμα να πω και το όνομά τους.

Η Παπαρήγα περισσότερο γραφική από ποτέ, είναι καμιά 50αριά χρόνια πίσω και αντί να περπατάει μπροστά, οπισθοχωρεί ή οπισθοδρομεί, το ίδιο κάνει....

Τόσες απειλές, εκβιασμούς και μηνύματα δέους, πανικού και αποπροσανατολισμού
από τους φιλόδοξους υποψήφιους άρχοντες της εξουσίας δεν έχουν ματαδεί τα ματάκια μας.

Τόσες υποσχέσεις για δουλειές, για μεταρρυθμίσεις, για προοπτικές, για λεφτά….για όνειρα, για ελπίδες, ωχριούν μπροστά στα ΘΑ, ΘΑ, ΘΑ του παρελθόντος χρόνου.

Άλλωστε τους κοστίζει να τα λένε ; Ή μήπως είχαν ποτέ φιλότιμο; Την επομένη ακριβώς των εκλογών θα είναι ένα μακρινό παρελθόν, άπαντα.....

Κι επειδή έχουμε και μια καλοπροαίρετη αφέλεια, όλα αυτά που θέλουν να κάνουν ευθύς αμέσως, ως νικητές, γιατί δεν τα έκαναν λίγο πριν το γάλα χυθεί απ’ την καρδάρα;

Τότε που γρήγορα γρήγορα εν μια νυκτί, φίμωναν βίαια με χημικά τις ανάσες μας για να πνίξουν τις δυνατές φωνές μας;

Οι προδοσίες του παρελθόντος έγιναν 'Οραμα!

Για όλα φταίει η κρίση! Ακόμα και για τα ανομολόγητα, τις προδοσίες του παρελθόντος, στο όνομα της προοπτικής –συμφέροντος το λέω εγώ- είναι πολλά τα λεφτά Μήτσο μ’ !

Γάμοι και αρραβώνες άπιστων εραστών, επιστρέφουν στον «τόπο του εγκλήματος»!

Η πίτα θα μοιραστεί σε μεγάλα κομμάτια τούμπαλιν!

Θα ζήσουμε τον εφιάλτη τους για άλλη μια φορά, έτσι όπως στέκονται ήδη με τα στόματα ορθάνοιχτα να χάσκουν τα κόμματα και οι επικεφαλής τους, τα παρακλάδια τους, στο κυνήγι της εξουσίας.

Διαρρηγνύουν τα  ιμάτιά τους οι πολιτικοί αρχηγοί- μα ποιόν πείσανε μέχρι σήμερα;- πως όλα γίνονται για το καλό της χώρας. Μα αυτήν τη χώρα ποιός την αποτελεί;

Ποιος την έσυρε στα τάρταρα του Άδη;

Ποιος της κουρέλιασε το πανωφόρι;

Δεν υπάρχει ίχνος τσίπας; Ούτε ντροπής;

Ο "ρουφιάνος" Έρωτας !

………>>Κάθε φορά που τηλεφωνώ, ακούω την αγωνία του παιδιού μου. Του λέω ψέματα. Του λέω ότι είμαι σε ταξίδι και θα επιστρέψω. Κι αυτό περιμένει και κλαίει. Και κλαίει γιατί έχασε τη μάνα του και το πατέρα του. Και είναι μόλις 5 ετών, και δεν μπορώ να του εξηγήσω ότι η σχέση μου και ο γάμος μου με τον πατέρα του και η αγάπη μου γι' αυτόν, που ως κορυφαίο καρπό της είχε τον ίδιο, αποτέλεσε τον αποκλειστικό, κατά την εκτίμησή μου, λόγο για την δικαιοσύνη να με εγκλείσει στις φυλακές και να στερήσει τη μάνα του από αυτόν, αποδίδοντάς μου συμμετοχή στο έγκλημα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομη δραστηριότητα. Και ειλικρινά τον γιό μας δεν τον ενδιαφέρει ούτε η μη νομιμότητα της κράτησής μου, ούτε η παραβίαση του τεκμηρίου της αθωότητάς μου, ούτε η παραβίαση των βασικών αρχών του δικαίου. Τον ενδιαφέρει κάτι πολύ απλό και ανθρώπινο, που ούτε φυλακίζεται ούτε αντικαθίσταται. Η στοργή, η αγκαλιά και η αγάπη της μάνας του... Τέλος, δεν γνωρίζω με ποιο τρόπο θα έπρεπε να διατυπώσω τη διαμαρτυρία μου, ούτε γνωρίζω αν η αποστολή της επιστολής μου αυτής προς Εσάς είναι ενδεδειγμένη πράξη. Όμως, έχοντας φτάσει στα όρια της απόγνωσης, θα ήθελα να θεωρήσετε ότι δεν είναι τίποτα άλλο, παρά η κραυγή μου προς τη Δικαιοσύνη, για την αντιμετώπιση της δραματικής κατάστασης που βιώνω, η κραυγή μιας μάνας που αγωνιά για ένα παιδί που ζει την πιο ευαίσθητη και κρίσιμη ηλικία του χωρίς πατέρα και χωρίς μητέρα. Ένα παιδί που κάθε μέρα αναζητά τη ζεστασιά και την αγκαλιά της μάνας του και το μόνο που βρίσκει είναι μια απέραντη και ατέρμονη μοναξιά....>>

Με ιδιαίτερη τιμή

Βασιλική Σταμάτη - Τσοχατζοπούλου
"Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού"

Από την ανθρώπινη πλευρά, σας καταλαβαίνω κυρία μου, όχι μόνο γιατί σαν μητέρα βιώνετε την αγωνία του παιδιού σας, αλλά είμαστε σίγουροι πως ότι κάνατε, με ή χωρίς συγκατάθεση αν το κάνατε, το ατόπημα, τουλάχιστον περάσατε καλά μέχρι τώρα και θα σας δοθεί η ευκαιρία να ξαναπεράσετε ακόμα καλύτερα, όταν όλα αυτά θα είναι ένα μακρύ παρελθόν.

Η αλήθεια είναι ότι προς στιγμή σας λυπήθηκα κιόλας, αλλά αμέσως μετά θυμήθηκα πως και άλλες μητέρες που βρίσκονται εκεί μαζί σας προφυλακισμένες -για διαφορετικές αιτίες-η ψυχούλα τους ξέρει αν έχουν «καβάτζα» μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ, να πληρώσουν τους καλύτερους νομικούς, για να αναστήσουν το τεκμήριο της αθωότητας, που πολύ πιθανόν να μην μπορέσουν να τεκμηριώσουν ποτέ!

Ο καθένας πληρώνει τις επιλογές του κυρία πρώην Υπουργού, η ζωή είναι άδικη κάποιες φορές, ή μήπως όχι;

Θυσία στο "βωμό" της "Βάφλας"!

Προχειρότητες, πεζοδρόμια και δρόμοι του 24ώρου, χωρίς μέριμνα, χωρίς ενδιαφέρον, χωρίς Ντροπή!

Όλα σ’ αυτή τη χώρα αρχίζουν από το σεβασμό που έχουμε οι ίδιοι στον συνάνθρωπο κι όλα γίνονται ακόμα πιο βαριά όταν ο σεβασμός που οφείλουμε δεν δίνεται σε εκείνους που έχουν ειδικές ανάγκες και δεν έχουν φωνή!

Πεζοδρόμια που οι ράμπες τους είναι κλεισμένες από αυτοκίνητα «ανάστατα» παρκαρισμένα κλεισμένα από καθίσματα και τραπεζάκια του κάθε λογής αμφίβολου τις περισσότερες φορές επιχειρηματία, που πληρώνουν στο δήμο κι αυτός εν συνεχεία «το βουλώνει» γιατί αρπάζει πακτωλό χρημάτων, αδιαφορώντας για τον ανάπηρο, τον τυφλό, τον ανήμπορο.

Περισσότερη αναισθησία από αυτήν που βλέπεις ολόγυρα σήμερα δεν είδαμε ποτέ.

Όλοι πίνουν στην υγειά της αταξίας, στο χάος που δημιούργησαν και θεωρούν πως έκαναν το καθήκον τους με τον καλύτερο τρόπο.

Η λέξη ΕΛΕΟΣ είναι μικρή μπροστά στην κατάντια που ζούμε, από κάθε πλευρά.

H λέξη ΤΙΜΩΡΙΑ φαίνεται πολύ μακριά...δυστυχώς.

Αυτή είναι η Ελλάδα που μας παρέδωσαν!

 Γλυφάδα Μάιος 2012